18.

Łucja:
Gdy w końcu wylądowaliśmy byłam wykończona. Marzyłam tylko o ciepłej kąpieli. Na szczęście od razu udaliśmy się do hotelu. Odebraliśmy klucze. Pokój miałam dzielić z Charlotte i Sophie. Na miejscu czekała na nas mama Charliego. Miała się nami opiekować przez ten weekend. Nie czekając na przyjaciółki zabrałam z walizki piżamę:

i weszłam do łazienki. Po 15 minutach byłam gotowa do spania. Położyłam się i odpłynęłam do krainy Morfeusza.
Leondre:
Nie mogłem zasnąć, więc postanowiłem odpisać na kilka wiadomości od fanów, ale i to nie pomogło. Położyłem się próbując zmusić się do snu, co wcale nie było łatwe. 
Sophie:
Rano miałyśmy iść z chłopakami na próby, więc wybrałam zestaw ubrań, po czym weszłam do łazienki. Po 10 minutach byłam gotowa:

Zeszłam na śniadanie. Usiadłam obok Charlotte:

- Hej. Reszty nie ma?

- Może śpią.

Po chwili do jadalni weszła Łucja:

- Hej- przywitała nas.
- Cześć.
Zjadłyśmy w milczeniu, po czym postanowiłyśmy sprawdzić co u chłopaków. Okazało się, że już nie śpią i dawno zjedli. 
- Za chwilę mamy próbę- oznajmił Charlie. 
- Okey- Charlotte usiadła obok blondyna.
Łucja:
Od razu po wejściu do pokoju zobaczyłam, że Leo jest zmęczony. Chyba nie spał zbyt dobrze. Podeszłam do niego siadając obok.
- Leo?
- Tak?
- Długo dzisiaj spałeś?
- Jakieś dwie godziny- odparł ziewając.
- Nie mogłeś zasnąć?
- Tak.
- Stresujesz się przed koncertem?
- Raczej nie- odparł zmieszany.
- Dostaniesz dzisiaj niezły ochrzan.
- Wiem- odpowiedział znużony.   
- Powinieneś iść spać.
- Nie mogę. Mamy próbę- mówił coraz senniej. 
- Dzieciaki jedziemy!- do pokoju weszła pani Karen.
Wszyscy opuściliśmy hotel i wsiedliśmy do samochodu. Leo siedział obok mnie. Po 5 minutach oparł się na moim ramieniu i zasnął.
- Charlie- szturchnęłam blondyna.
- Tak?- zapytał.
- Leo zasnął- powiedziałam.
- Obudź go. 
- No coś ty! On nie spał całą noc! Musisz coś wykombinować, żeby mógł odespać- poprosiłam. 
- Nie wiem czy mi się uda- westchnął.
- Spróbuj- jęknęłam.
- No dobra.
Gdy dojechaliśmy na miejsce wszyscy opuścili samochód. Lekko odchyliłam głowę Leo tak, żeby go nie obudzić. Zostawiłam go na siedzeniu i dołączyłam do reszty. Od razu zaciągnęłam Charliego do Simona.
- Gdzie Leo?- zapytał zdziwiony.
- W samochodzie- odpowiedział Charlie.
- To idź po niego. Musimy zacząć próbę!- Simon był zniecierpliwiony. 
- On..- Charlie nie wiedział co powiedzieć, więc ja się za to zabrałam.
- On nie przyjdzie- oznajmiłam.
- Jak to?- zdziwił się.
- Nie spał całą noc. Usnął w samochodzie. Nie możecie go obudzić, bo i tak nie da rady. Chyba chcecie, żeby jutro wyszedł na scenę w pełni sił?- wygłosiłam przemowę.
- Ja..- Simon był oszołomiony- Dobra. Zaczynamy bez niego!- krzyknął.
Wszyscy zajęli swoje miejsca. Charlie wszedł na scenę. Zaczął śpiewać "What do you mean?". Momenty, w których powinien śpiewać Leo były puste. Wiedziałam, że Simon jest niezadowolony, a Leo się oberwie, ale jego zdrowie jest ważniejsze. 
Charlotte:
Stałam na backstag'u patrząc na Charliego. Było widać, że był szczęśliwy. Po chwili zabrzmiało "Hopeful". Zaczęłam nucić rap Leo, gdy Charlie podszedł do mnie i wciągnął na scenę.
- Zaśpiewaj ze mną- szepnął mi do ucha.
Zobaczyłam, że wszyscy się na nas patrzą. Gdy nadszedł czas na refren dołączyłam do Charliego:

"Cause I'm hopeful, yes I am

Hopeful for today

Take this music and use it

Let it take you away

And be hopeful, hopeful

And he'll make away

I know it ain't easy but that okay

Just be hopeful'' 

 Blondas przytulił mnie. Dobrze, że Max tego nie widzi. Gdy piosenka się skończyła zeszłam ze sceny. Podbiegła do mnie Łucja.

- To było piękne- przytuliła mnie.

- Dziękuję.

Po godzinie ćwiczeń Simon stwierdził, że wszystko jest okey i możemy iść. Ostrożnie usiadłam na swoim miejscu. Łucja położyła głowę Leo na swoich kolanach. Po 20 minutach byliśmy pod hotelem. Pani Karen razem z Charlim wnieśli Leo do środka. Spał jak dziecko. Zeszłam do jadalni i nalałam sobie soku. Po chwili do pomieszczenia wszedł Charlie.

- Co ty na to, żeby pójść pozwiedzać?- zapytał.

- Świetny pomysł- powiedziałam.

- To chodź. Pójdziemy po resztę. 

Łucję i Sophie znaleźliśmy w naszym pokoju. Od razu spodobał im się pomysł blondyna. Leondre nadal spał, więc postanowiliśmy go nie budzić. Wyszliśmy na zewnątrz. Dobrze znałam Londyn, więc nie mieliśmy problemów z odnalezieniem się. Po kilku minutach chodzenia do Charliego podbiegły fanki. Odsunęłyśmy się na bok. Kilka dziewczyn podeszło do nas pytając o chłopaków. Najwięcej pytań skierowane było do Łucji.

- Co sądzisz o tym nagraniu?- zapytał jedna.

- Jakim nagraniu?- Łucja była zdziwiona. 

- No to co krąży po sieci- odpowiedziała.

Łucja:

To prawda. Ostatnio nie wchodziłam na media, ale że aż tak?

- Nie widziałam. A co na nim jest?- zapytałam.

- Leo- usłyszałam odpowiedź.

Postanowiłam nie wypytywać dalej. Zobaczę później. Gdy Charlie uporał się z rozdawaniem zdjęć i autografów ruszyliśmy dalej. Najbardziej podobał mi się Big Ben. Gdy zaczęło się ściemniać postanowiliśmy wrócić. Nie czekając na innych wykąpałam się i poszłam spać. W końcu jutro wielki dzień. Koncert chłopaków. Na szczęście Morfeusz szybko zabrał mnie do swojej krainy.

Leondre:

Obudziłem się w środku nocy. Charlie spał. Zszedłem na dół i nalałem sobie soku. Musiałem długo spać. A próba?! Zaraz... czy ja zapomniałem o próbie?! Wbiegłem na górę. Wparowałem do pokoju i wskoczyłem na Charliego. 

- Charlie!- wrzasnąłem.

- Leo?- chłopak podniósł się oszołomiony. 

- Czy ja przegapiłem próbę?- krzyknąłem.

- Jezu zejdź ze mnie- blondyn zepchnął mnie- Nie przegapiłeś tylko przespałeś- powiedział po chwili. 

- O nie! Simon był mocno zły?

- Dzięki Łucji mniej.

- Naprawdę? 

- Tak. Nie wiem, dlaczego ona cię tak broni, a teraz daj mi spać- chłopak położył się tyłem do mnie.

Westchnąłem i zająłem swoje łóżko. Wiedziałem, że już nie zasnę. W końcu spałem cały dzień. Leżałem bawiąc się palcami. Pomyślałem o Łucji. Chciałbym jej powiedzieć, ale jak to zrobić? Nie chcę jej stracić. Nie zniósł bym tego, ale z tą sytuacją też nie daję sobie rady...

..................................................................................................................................

Hej truskaweczki. Ja wiem słaby rozdział. Pisany na szybko. Jestem z niego niezadowolona.  

Druga sprawa- jest was dużo, a komentują dwie osoby, którym za to dziękuję. Proszę, jeżeli czytacie to skomentujcie, bo ja chcę wiedzieć czy wam zależy. Dziękuję to tyle <3 <3 

..................................................................................................................................